AuteurEric

Ryanair: weer een manier om de klant bij te laten betalen…

Vanaf 13 juni 2018 verandert Ryanair z’n policy voor het inchecken. Dat zal niet langer 4 dagen op voorhand meer kunnen, maar slechts 48 uur (!) voor je vlucht vertrekt. Tenzij je extra betaalt, dan kan het tot twee maanden op voorhand.

De Standaard van vrijdag 19 mei 2018 : “De Ierse lagekostenmaatschappij Ryanair staat erom bekend om op geregelde tijdstippen de spelregels te veranderen om extra inkomsten te genereren, wat vaak irritatie opwekt bij de reizigers. Waardoor het bijna onmogelijk wordt om zonder bij te betalen aan boord van een van hun vliegtuigen te komen.

Nog slechts 48 uur

Maar dat schrikt Ryanair niet af om in deze slechte gewoonte te volharden. Twee jaar geleden kon je nog een week van tevoren gratis inchecken. Dat werd teruggebracht tot vier dagen en vanaf 13 juni kunnen Ryanair-passagiers nog slechts 48 uur ofwel twee dagen vooraf hun boardingpass uitprinten. Waardoor de kans groeit dat Ryanair-klanten tijdens hun vakantieverblijf op zoek moeten naar een printer, zelfs tijdens korte vakanties en verlengde weekends.

Betalen of app

De verkorte inchecktijd voor de boardingpassen kan enkel vermeden worden door gebruik te maken van de Ryanair app of door vooraf tegen betaling een stoel te reserveren. Waarbij je voor een gewone stoel 3 euro betaalt en voor stoelen met extra beenruimte 18 euro. In dat geval wordt de check-in voor de betalende reizigers vanaf midden juni wel een stuk langer: tot 60 dagen voor vertrek. (…)”

De krant merkt nog op dat alles samen je 75 euro kwijt bent voor een vlucht. Het maakt de recente aankondiging van Ryanair met een laagsteprijsgarantiemeteen een stuk ongeloofwaardiger.

Voetafdruk van toerisme groter dan gedacht

Een mooi artikel van Lotte Alsteens in de Standaard van  dinsdag 8 mei 2018. Samengevat: “Met wat we nu weten, is het niet langer houdbaar om de internationale luchtvaart vrij te stellen van klimaatmaatregelen.”

“(…) De voetafdruk van het wereldwijde toerisme neemt duidelijk toe, aldus de wetenschappers, meer dan de wereld­wijde handel. De groei is sterk gebonden aan toenemende welvaart, met een onverzadigbare vraag naar luxueuze en verre reizen. Elke 10 procent rijker gaat gepaard met een 13 procent grotere voetafdruk. Het zijn dan ook de rijkste en de sterkst groeiende landen die de meeste uitstoot veroorzaken, in eigen land en daarbuiten, met de VS op kop.

Klimaatverdrag van Parijs

De luchtvaart is weinig verrassend de belangrijkste bron van uitstoot. Het is dus des te opmerkelijker dat de internationale luchtvaart tot op heden buiten schot is gebleven van bindende klimaatmaatregelen. In het Klimaatverdrag van Parijs is toerisme niet opgenomen. Was dat wel zo, dan zouden de welvarendste landen (nog) grotere inspanningen moeten leveren, gezien hun reislust. Tegelijk zouden middelen moeten worden overgeheveld naar kwetsbare toeristische bestemmingen, zoals kleine eilanden, die verhoudingsgewijs een ­bijzonder grote toeristische voetafdruk hebben en die nu al te lijden hebben ­onder de klimaatverandering. Denk aan afstervende koralen of kustgebieden die vechten tegen de stijgende zeespiegel. De onderzoekers berekenden dat techno­logische vooruitgang, zoals verhoogde energie-efficiëntie, bijlange niet volstaat om de globale voetafdruk te verkleinen.

Toeristen zouden overtuigd moeten worden van minder vliegreizen, is het ­advies. Zouden Belgen voortaan met de trein naar Frankrijk trekken, dan zou dat alvast een groot verschil maken. In de Australische studie werden ranglijsten gemaakt van de grootste ‘verplaatsingen’ van koolstofdioxide (de ballast van de toeristen), zowel wereldwijd als van en naar Europa. Naar de VS vliegen spant de kroon. Dat mag niet verbazen: de VS zijn nu eenmaal groot, populair en voor de meeste andere welvarende landen ver gelegen. De Europese ranglijst wordt dan ook aangevoerd door de connectie Verenigd Koninkrijk-VS. Toch vinden we op plaats tien het korte onderonsje tussen België en Frankrijk.”

Voetbaluitstapje? VLM vliegt naar Manchester…

Vandaag kopt de Gazet van Antwerpen met: “Ideaal voor een voetbaluitstapje: komende winter vliegt u vanuit Antwerpen naar Manchester“. VLM Airlines voegt komende winter Manchester toe als mogelijke bestemming vanuit Deurne. VLM breidt uit naar de luchthaven van Oostende, met tevens Manchester als eerste bestemming.

Gazet van Antwerpen van 24 april 2018: “VLM Airlines is gebaseerd op de luchthaven van Antwerpen, met momenteel een vijftal bestemmingen. Begin juni komen er daar nog drie bij: Aberdeen, Keulen-Bonn en Rostock. Komende winter volgt ook nog Manchester als nieuwe bestemming. Van oktober 2009 tot september 2012 was Antwerpen al verbonden met Manchester.

Op 1 oktober start de maatschappij ook met operaties vanuit West-Vlaanderen. Het zal de luchthaven van Oostende-Brugge dagelijks verbinden met Manchester. Er wordt niet alleen gemikt op zakenreizigers, maar bijvoorbeeld ook op voetbalsupporters die wedstrijden van Manchester United (met Romelu Lukaku) of Manchester City (Kevin De Bruyne, Vincent Kompany) willen bijwonen.”

Wat vroeger voor zakelijke luchtvaartmaatschappij moest doorgaan, probeert nu met een tot op de enkels afgezakte broek, voetballiefhebbers te versieren om een vlucht te nemen naar Manchester. En dit om zich te vergapen aan voetballers die jaarlijks miljoenen euro verdienen.

Voor de omwonenden van het vliegveld zijn er enkel de lasten, maar geen baten. Arm Vlaanderen, arm Antwerpen. Laten we 11 juli uitroepen tot Vlaamse natuurrampdag, met een minuut stilte om 12u rond de Vlaamse vliegvelden.

Deurne groeit sterk (of niet?)

Volgens de Gazet van Antwerpen van 5 april 2018 laten de regionale luchthavens van Oostende en Deurne “mooiegroeicijfers zien. “De populariteit van de regionale luchthavens neemt dus verder toe. Voor veel reizigers is de nabijheid, bereikbaarheid en het comfort een belangrijk reden om te kiezen voor een reis vanuit een regionale luchthaven. Bovendien zijn de bestemmingen de jongste jaren fors toegenomen. In Oostende zijn er bijvoorbeeld al 25 bestemmingen deze zomer tegenover 13 in 2014, toen luchthavenuitbater Egis het roer in handen nam.”

“In Oostende is het aantal reizigers in het openingskwartaal van 2018 gestegen met 15 procent tegenover de eerste drie maanden 2017 en zelfs met 19,9 procent in maart. In absolute cijfers maakten 52.880 passagiers gebruikt van de Oostendse luchthaven. Deurne moet niet veel onderdoen met een stijging van 13 procent tot 62.841 passagiers.”

Ons commentaar: Wat betreft het totaal aantal passagiers in 2018 werd in het plan MER (Milieueffectenrapport) van 2006 volgende prognose gemaakt: 481.151. Nu kraait men victorie omdat men in het eerste kwartaal 62.000 passagiers heeft of een stijging van 13%. Een stijging van 13% op jaarbasis betekent dat men op 31 december 2018 zal afklokken op ongeveer 310.000 passagiers.

Uiteraard een record, maar statistieken op zich zijn niet zaligmakend en verbergen vaak de grauwe werkelijkheid in de luchtvaartsector op sociaal en de nefaste ecologische impact. En de luchthaven van Deurne is helemaal niet het succesverhaal zoals de huidige CEO Marcel Buelens laat uitschijnen. In feite klopt hij zich op de borst zoals de huidige Amerikaanse president dat placht te doen.

Om de zaken in een helder daglicht te plaatsen, citeren we de heer Stefan Schepers van EPPA (European Public Policy Advisers) die advies verleende aan NV luchthaven Schiphol, opgenomen in appendix 12 van de Studie Ernst & Young (1998): De luchthaven van Deurne heeft geen bestemming in de geplande strategie. Volgens de heer Schepers (en hierbij spreekt hij enkel in eigen naam) heeft de luchthaven van Deurne, zelfs bij een startbaanverlenging, geen toekomst. De luchthaven heeft onvoldoende marktpotentieel (om een aantal van 1.000.000 passagiers per jaar te bereiken, wat nodig zou zijn om uit de kosten te komen) en zal veel concurrentie ondervinden van de HST.”

Wie niet wil meegaan in “the-sky-is-the-limit”-verhaal maar eerder oog heeft voor de milieukosten, bemerkt dat de toename van vluchten met grotere toestellen de levenskwaliteit van de omwonenden aantast. Wat haalt dan een lage-emissie-zone in dergelijke omstandigheden nog uit? Tenzij je als politicus met een repressief beleid de milieukosten volledig wil verhalen op de kleine man die met zijn wagen van categorie 3 (of hoger) per abuis de binnensingel oprijdt met een boete van 125 euro tot gevolg.

Low impact man: Panorama kiest partij voor de vervuilers

Overgenomen van de blog van de  low impact man. “Net op de dag dat het tien jaar geleden is dat ik voor het laatst in een vliegtuig zat was er een Panorama reportage over dit thema. De aankondiging klonk veelbelovend: ‘Vliegen wordt gratis, het klimaat is de dupe’. De reportage zelf is echter een vreemd staaltje journalistiek. Zo wordt wel gewezen op de effecten van het groeiend vliegverkeer, de uitstoot van broeikasgassen, de impact op omwonenden en op de toeristische bestemmingen. Geert Noels laat het oude ballonnetje van een vliegtaks nog eens op. Terwijl hij zegt dat het jammer is dat het vliegverkeer niet in de klimaatakkoorden is opgenomen zit hij zelf vrolijk aan de stuurknuppel van een vliegtuig – van cognitieve dissonantie gesproken.

Maar dan verandert de toon, er wordt gewezen op de groeikansen van de luchtvaart, met als ‘goede’ voorbeelden Schiphol en Reykjavik die drie maal sneller groeien dan Zaventem. Het gaat over nieuwe technologieën die vliegtuigen wat zuiniger maken (zonder kritische bedenkingen over het feit dat dit totaal niet opweegt tegen de voorziene groei). Een paar bonzen van Brussels Airport komen zeggen dat groei de oplossing is en de regering daar dringend moet voor kiezen. Dus is de conclusie van journalist Steven De Craene: de politiek moet dringend een algemene vliegwet ontwikkelen want ‘de luchthaven en de passagiers zitten er op te wachten’.  Van het milieu is hier al lang geen sprake meer, vragen stellen bij de geplande groei, dat gaat te ver. Al bij al een bedroevende reportage van de openbare omroep, die gewoon braaf de standpunten van de luchtvaartindustrie herhaalt.” Lees hier het volledig artikel.

Meer huidkankers door goedkope reisjes naar de zon…

Een van de nadelen van goedkope reisjes naar de zon komt pas jaren later tot uiting, zo blijkt uit onderstaand krantenartikel. Intussen smeren touroperators zoals TUI, vanop de luchthaven van Deurne,  de bevolking goedkope vluchten naar Malaga en Ibiza aan. Dat die reizigers jaren later worden opgezadeld met huidkanker, kan hen niets schelen. In feite beogen hun activiteiten puur winstbejag en dit op kap van de belastingbetaler en de sociale zekerheid.

De Standaard van vrijdag 30 maart 2018: “Hoewel de meest voorkomende vormen van huidkanker goed te behandelen zijn, sterven volgens de laatste cijfers zo’n 430 Belgen per jaar aan de ziekte. De meesten aan een melanoom, de agressiefste huidkanker die makkelijk uitzaait. Ook die is in opmars. De kans is intussen één op de vijftig dat een Belgische vrouw voor haar 75ste een melanoom krijgt. Tien jaar geleden was dat nog de helft. Voor mannen gaat het om één op de vijfenzestig.

Reisjes naar de zon

De grote boosdoener is de zon, of toch die in zuiderse landen. ‘De huidige epidemie is het gevolg van een evolutie die eind 20ste eeuw begon’, zegt de dermatoloog Thomas Maselis, de Belgische voorzitter van ­Euromelanoma. Hij verwijst naar de opkomst van het massatoerisme in de jaren 70 en 80. ‘Vroeger waren ­mela­nomen de kanker van de rijken, omdat alleen zij het zich konden permitteren om ’s zomers te zonnen in het zuiden. Nu is reizen veel goedkoper.’ (…)

En ook de manier waarop we ons gedragen in Spanje, Turkije of Egypte, speelt een rol. ‘Doorheen het jaar blijven we met z’n allen binnen’, zegt Maselis. ‘Om dan plots met een bleke huid tien uren lang in de felle zon te gaan zitten in Spanje. Dat is nefast.’

Het verbranden van de huid door korte en intense blootstelling vergroot het risico op twee van de drie belangrijkste types huidkanker. Al gebeurt dat niet van vandaag op morgen. Een te felle zon beschadigt het DNA van de huid. Maar het kan decennia duren voor die schade tot een tumor leidt. Bij sommigen gebeurt dat sneller dan bij anderen, omdat ze erfelijk belast zijn, of een meer gevoelige huid hebben.” Zo hoort u het eens van een ander…

Een miljard potentiële toeristen… om bang van te worden…

Trop is teveel” en “teveel is trop“. De toerismesector en daarmee de vakantiereizen met het vliegtuigen zitten aan hun plafond. Er is een keerzijde aan dit mateloos “succes“. Daar kunnen inwoners van Barcelona en Venetië van meespreken. En net een van deze vakantiebestemmingen wordt aangevlogen vanop de luchthaven van Antwerpen… Van een ecologische voetafdruk en empathie met de inwoners van Barcelona liggen bepaalde Antwerpenaren niet wakker. Wij van VATUV wel.

Trouw van donderdag 22 maart 2018: “(…) Voor het zevende jaar op rij groeide de toeristische sector harder dan de wereldeconomie: 4,6 tegen 3 procent. Dat komt onder meer doordat Chinezen en Indiërs vaker een kijkje over de grens nemen. Ook is de angst voor terreur in Noord-Afrika en Europa in 2017 afgenomen. Vooral Tunesië, Turkije en Egypte herstelden zich: in Egypte besteedden buitenlandse gasten maar liefst 265 procent meer dan een jaar eerder. Verder hielpen de lage olie- en ticketprijzen mee, en het groeiende consumentenvertrouwen.

Het is druk in Amsterdam
Maar een gevolg is dat op veel bestemmingen de infrastructuur overbelast raakt. Monumenten brokkelen af door de miljoenen voetstappen van sjokkende reizigers en hun gidsen. Op cruciale bestemmingen gaan zowel de lokale bevolking als de reizigers gebukt onder de drukte.

Ook Amsterdam kleurde rood in het rapport dat McKinsey&Company in december voor WTTC maakte over massatoerisme. Op intensiteit en drukte scoort de stad zo hoog dat de lokale bevolking erdoor vervreemd raakt, aldus het adviesbureau. Er is overlast, lawaai, het karakter van de wijken verandert, woonlasten stijgen en bewoners vertrekken. Voor dat laatste heeft Venetië een begrip: Ven-exodus. In dertig jaar tijd is de bevolking gehalveerd in de Italiaanse havenstad. Dagelijks zijn er meer toeristen dan bewoners.

Overheden proberen de overlast te beperken met kleine stappen, zoals het verbod op de bierfiets in Amsterdam en de Segway in Barcelona, of door drastische maatregelen te nemen. Zo heeft IJsland de toegang tot bepaalde natuurplaatsen beperkt en in 2016 verbood de Thaise overheid de toegang tot drie populaire eilanden vanwege de drukte.

Populariteit of plaag
Mensen moeten wegsturen is jammer, merkt McKinsey op, omdat nieuwsgierigheid een mooie eigenschap is. Bedenk op tijd hoe je kunt voorkomen dat populariteit in een plaag verandert, luidt het advies aan overheden. Want de toeristenstroom wordt alleen nog maar groter: in 2030 bestaat de wereldwijde middenklasse uit een miljard mensen. China krijgt er in tien jaar tijd bijvoorbeeld 65 miljoen huishoudens bij met een inkomen boven de 35.000 dollar. Dat is zo’n beetje de grens waarbij mensen toerist worden.

Nieuwe wereldreizigers kiezen vooral de bekende bestemmingen. In de twintig populairste landen groeit het aantal gasten harder dan in de rest van de wereld opgeteld. WTTC ziet spreiding van toeristen als oplossing – over bestemmingen, over seizoenen en over dagdelen. (…)”

 

Vlaamse ondernemers moeten helikopterles terugbetalen

Zowat honderd Vlaamse ondernemers moeten duizenden euro’s aan subsidies terugstorten die ze onterecht gekregen hadden om dure helikopterlessen te volgen. Vlaams minister van Economie Philippe Muyters (N-VA) vordert in totaal 332.718 euro terug.

De Standaard van woensdag 14 maart 2018: “(…) Verschillende helikopterscholen maakten vorig jaar met die boodschap reclame bij ondernemers. Ze organiseerden infodagen, om mensen aan te sporen om het woon-werkverkeer per helikopter af te leggen: “Wie in de file staat, verliest tijd en geld.”

Omdat helikoptervluchten best prijzig zijn, boden de scholen zelf een oplossing. De ondernemers konden met hun hulp tot 15.000 euro subsidies aanvragen bij de KMO-portefeuille.

Dat Vlaamse instituut levert subsidies aan bedrijven om opleidingen te organiseren voor hun personeel. “De opleiding moet een meerwaarde zijn voor het bedrijf’, verduidelijkt het Vlaams Agentschap Innoveren en Ondernemen. ‘De zaakvoerder snel in zijn firma krijgen, is dat niet.”

Vlaams minister van Economie en Werk Philippe Muyters (N-VA) beval vervolgens een audit. (…) De subsidies worden terug­geëist.”

Fiscus gaat privéjets screenen

Volgens de krant de Tijd van dinsdag 6 maart 2018 wil de fiscus paal en perk stellen aan exotische belastingconstructies met privéjets. Daarvoor gaat de belastinginspectie de vliegtuigen die hier landen uitgebreid screenen.

De Tijd van 6 maart 2018: “De Paradise Papers brachten in november vorig jaar tal van belastingconstructies met privéjets aan het licht. Die dienden om miljoenen euro’s aan btw te ontwijken of om de financiering van de jet belastingvrij te regelen via een exotische postbusvennootschap. Het bekendste geval was de Bombardier Challenger 605, die de formule 1-racepiloot Lewis Hamilton had laten inschrijven op het Eiland Man. Maar ook in ons land bleken privéjets te leiden naar belastingparadijzen als de Kaaimaneilanden, de Nederlandse Antillen en Guernsey.

Zo onthulden de Papers dat de vastgoedmagnaat Frank Zweegers vroeger schuilging achter de offshorevennootschap High Ten Limited op de Kaaimaneilanden. Die had een privéjet gekocht, met financiering uit Brussel, en daarna een charterovereenkomst gesloten met Zweegers. Luttele dagen na de registratie van de jet op de Kaaimaneilanden hadden vliegtuigspotters die al zien landen in Antwerpen.

Minister van Financiën Johan Van Overtveldt maakte eind vorig jaar al bekend dat hij de exotische constructies achter zulke privéjets wil doorprikken. Gisteren bevestigde hij aan De Tijd dat de fiscus klaar is om in actie te schieten. (…)

Om te bepalen wie achter de jets schuilt, zullen de internetspecialisten van de fiscus – het BISC – een beroep doen op het International Register of Civil Aircraft. Dat bevat gegevens van bijna 500.000 vliegtuigen van 37 landen. Ook bezit de belastinginspectie al een kopie van het vliegtuigenregister van het Eiland Man.

‘Als het databestand van het BISC verbonden wordt met de databank rond toestemmingen om te landen, kan de fiscus een risicoanalyse uitvoeren en een gericht onderzoek doen naar de natuurlijke personen achter offshorevennootschappen’, zegt Van Overtveldt. Dat wordt niet gemakkelijk, want ook in het Register of Civil Aircraft staan de meeste privéjets op naam van vennootschappen.”

 

Minder klachten?

Weer goed nieuws voor de luchthavenlobby. De Antwerpse luchthaven heeft in 2017 nog 1.932 klachten gekregen van bewoners uit omliggende districten en gemeenten. Het jaar voordien, in 2016, waren dat er 3.143. Dat komt neer op een daling van bijna 40 procent.

Het Laatste Nieuws van 28 februari 2018: “Eén en ander blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) op een vraag van Vlaams parlementslid Annick De Ridder (N-VA). “De daling maakt me blij”, reageert ze. “De luchthaven heeft doorgedreven inspanningen geleverd om het contact met de buurt te verbeteren. De directie speelt ook kort op de bal bij binnenlopende klachten.”

Veruit de meeste klachten komen uit Deurne (913). Daarna volgen Boechout (443) en Borgerhout (396). De gevoeligheid voor geluidsoverlast blijft groot: liefst 95 procent van alle klachten had met overvliegende toestellen en draaiende motoren te maken. De 1.932 klachten in 2017 zijn ingediend door 330 omwonenden. (…)

En op het einde van het artikel komt de aap uit de mouw: “Opmerkelijk is ook dat het aantal klachten gevoelig terugliep in de tweede helft van 2017. Van juli tot december waren er 486 klachten, tegenover 1.446 in het eerste semester.

Ten slotte nog dit: Antwerp Airport verstrengde de registratie van klachten in juni 2016. Ook dat heeft bijgedragen tot de dalende cijfers.”

Lezen de krantenmakers nog hun eigen artikels? Over de zogenaamde “klagers” weten we alles, maar de luchthaven weigert nog statistieken vrij te geven. Sinds 2014 publiceert de luchthaven geen statistisch jaarboek meer. Er worden amper nog cijfers gegeven. Hoe je een beleid kunt voeren zonder de nodige gegevens is ons een raadsel. Propaganda in plaats van bestuur. We hebben dat al eens meegemaakt en vrezen dat er op de luchthaven nog al wat fans van deze gedachtegang rondlopen…