Leon Adegeest strijdt tegen uitbreiding Lelystad Airport (NL)

Zijn rekenmodel vormde de doorbraak in het protest tegen de uitbreiding van Lelystad Airport. Sindsdien besteedt ingenieur Leon Adegeest bijna al zijn tijd aan de strijd tegen de luchtvaartlobby. De Volkskrant van 29 augustus 2018: “Wennen? Tja, wennen. Uiteindelijk kun je aan alles wennen, kauwt Leon Adegeest op de vraag. Ja, waarschijnlijk zelfs aan Boeings en Airbussen die volgeladen met vakantiegangers op 1.500 meter hoogte door het zwerk boven je achtertuin schieten. ‘Maar dat je ergens aan kunt wennen, betekent niet dat je dat ook moet willen. Ik woon hier met een reden. Voor de stilte.’

Adegeest zwijgt. Buiten klinkt het getjilp en gekwetter van de vogels in het Vechtdal, dat net is besprenkeld door een van de zeldzame regenbuitjes die de verstikkende zomer duldt. ‘Hier hoor je vogels’, zegt hij. ‘Dat geluid wil ik niet inruilen voor het lawaai van vliegtuigmotoren.’

Het verhaal van Leon Adegeest (51) is dat van een man die in zijn leven nooit protesteerde, maar nu niet terugschrikt voor de krachtmeting met een ministerie. Het is niet onrealistisch om te stellen dat Lelystad Airport, de vakantielucht­haven die als dependance van het overvolle Schiphol moet dienen, zonder zijn tegenwerking op 1 april 2019 zou zijn opengegaan.

Adegeest was het die eind 2017, met de hulp van een geluidstechnicus uit het dorp, zelf een rekenmodel ontwierp om de fouten in de milieueffectrapportage (MER) voor Lelystad Airport aan te tonen. Een vliegtuig dat op 900 meter boven Zwolle geen geluid maakt, zoals in de MER stond beschreven? Dat kon niet kloppen. Een week lang was hij dag en nacht aan het programmeren, rekenen en analyseren. ‘Mijn vrouw Ina was een week voor werk naar Canada. Ik had de tijd aan mezelf.’

De afloop is bekend: de berekeningen over de verwachte milieueffecten moesten opnieuw en minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat stelde de feestelijke opening noodgedwongen uit. Wanneer Lelystad Airport wel open kan, is onzeker. Van Nieuwenhuizen hoopt op 2020. Adegeest, en met hem de Overijsselaren en Gelder­landers die hem als boegbeeld zien in hun oorlog tegen het ministerie, hopen op nooit.

In eerste instantie deed staatssecretaris Sharon Dijksma, die toen nog verantwoordelijk was voor Lelystad, lacherig over uw berekeningen. ‘Je kunt niet zelf een rekenmodel maken.’
‘En vloeken dat ik toen deed. Twee dagen daarvoor waren Jan Rooijakkers (de voorzitter van HoogOverijssel, de actiegroep tegen Lelystad Airport waar Adegeest deel van uitmaakt, red.) en ik nog op het ministerie langs geweest om ze uit te leggen waar de fouten zaten. Hè hè, dachten Jan en ik toen we de deur achter ons dichtdeden. Ze snappen het. En dan zegt Dijksma zoiets. Daarna zijn we nog drie keer naar Den Haag gereisd om gaten in hun MER te schieten.’

Uiteindelijk gaf Dijksma toe dat er ‘onvolkomenheden’ in de MER voor Lelystad zaten.
‘Dat is overheidsjargon voor fouten.’ (…)

Sinds de zomer van 2017 steekt hij het gros van zijn tijd in Lelystad, al probeert hij het werk tot de ochtend te beperken. ‘Maar dan is er ’s avonds een vergadering, of belt een politicus.’

Had u een rekenmodel kunnen maken zonder uw achtergrond in navigatiesystemen?
‘Dat was erg moeilijk geweest. Veel mensen hier in de buurt hebben dezelfde zorgen over Lelystad Airport, maar niet de kennis en de tijd om er wat tegen te kunnen doen. Dat is voor mij een belangrijke drijfveer om hier mijn tijd in te blijven steken. Het maken van zo’n rekenmodel is zo complex, dat krijgt bijna niemand voor elkaar. Dat bedoel ik niet arrogant, helemaal niet.’

Als eigenaar van Amarcon zat u met grote partijen aan de onderhandelingstafel. Helpt die ervaring u nu bij uw verzet tegen het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat?
‘Ja, want ze proberen je echt af te bluffen. Bij vergaderingen met het ministerie zijn wij met HoogOverijssel kleinerend behandeld. Dat je ergens binnenkomt, ze de deur dichtdoen en meteen eisen: wat hier gezegd wordt, blijft tussen deze vier muren. Waarom?, vraag ik me dan af. We zijn hier toch om samen de MER te herstellen? Volgens mij blijft er juist te veel tussen vier muren. Het ministerie heeft me zelfs twee keer geïntimideerd in telefonische contacten.’

(…) Zijn toon verhardt: ‘Zulke mensen zitten in een ivoren toren, hebben heel weinig prikkels van buitenaf. Ik vraag me af of deze lui over twintig jaar trots zijn op wat ze hebben gedaan. Of dat ze in een uitzending van Andere Tijden, als dat dan nog bestaat, hun schuld bekennen. ‘Oei, dat we die mensen in Overijssel en Gelderland toen zo voor de gek hebben gehouden.”

Lees het volledige artikel hier!

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.