Een balans van 40 jaar VATUV


Persbericht VATUV
Op 17 september 1973 werd in het gemeentehuis van Mortsel ATUV officieel boven de doopvont gehouden. Er was in die periode in alle omliggende gemeenten het besef dat er paal en perk diende gesteld te worden aan de toen opduikende uitbreidingsplannen van het vliegveld. Antwerpen maakte een uitzondering, de activiteit op Deurne is voor menig Antwerps politicus altijd een zaak van levensbelang geweest voor de haven. Nochtans zijn er ook in die periode politici (vooral van socialistische signatuur) geweest, die de ernst van zaken inzag. We vernoemen John Mangelschots, Lode Hancké en Bob Cools (ook betrokken bij Schelde Dijle / Gewestplanning).Vatuv logo klein

De stichting ging niet ongemerkt voorbij. Freddy Van Gaever, toenmalig “CEO” van Delta Air Transport (DAT) had o.m. een aantal Vikingen (Antwerpse studenten) ingehuurd, die goed boven hun theewater zodanig veel kabaal maakten dat de genodigden via politiebureel en via de ondergrondse tunnel naar de gemeenteraadszaal in het naastliggend gebouw moesten.

De voorstanders van uitbreiding van de luchthaven pakten uit met slagzinnen als: “Wij vliegen via Deurne. Laat u niet beetnemen” en minder genuanceerd “Luchthaven = Slagader havenstad”. De actiegroepen wordt verweten ofwel persoonlijk winstbejag na te streven, ofwel gelieerd te zijn aan de immobiliënwereld. (de vraag is wie uiteindelijk de beetnemers waren)

Stichtend voorzitter van ATUV was Staf Mertens, secretaris Adri Pluym. Beiden waren geëngageerd binnen de sportvereniging Cantincrode, die na 40 jaar nog altijd nu en dan in de klappen moet delen… recent toen een bedrijventerrein uit de Vlaamse mouw werd getoverd…

Deurne luchthaven staat er slecht voorIn de beginjaren werden cruciale gegevens uit het Dixon Speas Report (1975) toegezonden aan parlementsleden. Dat rapport maakte brandhout van de uitbreidingsplannen van het vliegveld. In 1975 werd ATUV uitgebreid met een aantal in die periode burgerinitiatieven, met als een van de belangrijkste JetStop Deurne (met Marc Smout en Piet Gillard).

Ook werden infoavonden en buurtacties gehouden op basis van het Dixon Speas rapport en een universitaire studie betreffende geluidsoverlast. Dit had tot gevolg dat de zogenaamde “fluisterjet”, namelijk de Boeing 737 uit Deurne verdween. Via contacten met het Kabinet van toenmalig staatssecretaris van Ruimtelijke Ordening Luc  D’hoore (1973 – 1977) werd de verhuizing van de jaarlijkse militaire “air shows” bewerkstelligd naar het militaire vliegveld te Zoersel (Malle).

VATUV bewerkstelligde mede dankzij Bob Cools in de functie van schepen van ruimtelijke ordening in Antwerpen dat het vliegveld van Deurne in het Gewestplan van 1979 als nabestemming Parkzone zijnde een groene vinger in de stad kreeg.

Op 8 november 1979 werd het dossier Jets Neen / Park Ja uitgegeven. In dit dossier werd ook het Jan Olieslagerspark opgevoerd, dat uitvoering moest geven aan de nog altijd voorziene nabestemming van het vliegveld. In het economisch luik van dit dossier stond als eerste besluit: een regionale luchthaven Antwerpen is GEEN economische noodzaak… Deurne is in geen geval geschikt om als regionale luchthaven uitgebouwd te worden…  Door voor een park te ijveren, werd het verwijt van de luchthavenlobby dat VATUV een pact had met de “betonlobby” ontkracht.

Aan de kabinetschef van gemeenschapsminister voor verkeer, Johan Sauwens (1998 – 1992) werden lokale geluidsopnamen voorgeschoteld van vliegtuigen die zweefvliegtuigen optrokken. Dit was de aanleiding om deze vluchten vanuit Deurne vanaf 1992 te verplaatsen naar Weelde.

In 1998 werd  samen met “Verlenging nooit” een betoging georganiseerd tegen de verlenging van de startbaan, waarop 2.000 manifestanten aanwezig waren. De plannen voor de aanleg van een lange tunnel over de hele breedte van het vliegveld en de afbraak van Fort 3 werden verijdeld. Hierbij dankt VATUV  alle aanwezigen op voormelde manifestatie. Evenwel konden de plannen voor de aanleg van een Runway End Safety Area (RESA) en de bouw van tunnel ter hoogte van de startbaan om de start- en landingsbaan optimaal te gebruiken, niet worden tegengehouden. Ook de ongebreidelde boomkapping op Fort 3 en de plannen voor een KMO-zone blijven een doorn in het oog.

Nadat VATUV de leiding van KLM had geconfronteerd met de lage bezettingsgraad van hun vluchten tussen Antwerpen en Schiphol, werd wijselijk beslist deze lijn begin 2002 stop te zetten en de Thalys als alternatief te gebruiken.

In de periode 2001 – 2004 hield VATUV de trainingsvluchten in het vizier waarbij contacten werd gelegd met de Vlaamse milieu-inspectie. Er werd bekomen dat in de milieuvergunning van de luchthaven Antwerpen van oktober 2004 een afbouw wordt voorzien van het aantal trainingsvluchten op een termijn van 20 jaar van 23.000 naar 8.000 vluchten. Een belangrijk kantelmoment is 2014 daar slechts 12.000 trainingsvluchten meer worden toegelaten.

Het concept van Publiek Private Samenwerking gelanceerd door het Vlaams Economisch Verbond (later VOKA)  in het document   “Toekomstperspectief voor de Vlaamse luchthavens – krachtlijnen voor een Vlaams luchthavenbeleid van juli 1999 werd door VATUV vakkundig de grond ingeboord. Uiteindelijk viel heel de constructie begin 2009 in duigen nadat de diamantsector besloot niet langer geldschieter te willen zijn.

Op vlak van internet heeft VATUV met zijn webstek www.vatuvblog.be de boot niet gemist. Hiermee ijveren we voor meer transparantie van het gebeuren in en rond de regionale luchthavens . VATUV heeft immers steeds gepleit voor de maandelijkse bekendmaking van de gegevens betreffende aantal passagiers en bewegingen per activiteit en voor een efficiënte klachtenbehandeling.

Thans wordt het reilen en zeilen van zowel het vliegveld als de daaraan verbonden bedrijven onder de loep genomen. De belastingbetaler heeft recht om te weten waarin de Vlaamse regering onze centen spendeert. Kritische geluiden zullen blijven weerklinken op het gevoerde wanbeleid rond deze regionale luchthaven met amper 140.000 passagiers op jaarbasis.

VATUV zal blijven ijveren voor een beter leefmilieu van de omwonenden van het vliegveld, voldoende transparantie en op langere termijn een parkzone als nabestemming. Tenslotte merken we dat de media VATUV als milieuactiegroep ernstiger neemt dan 40 jaar geleden.

Eric Soenen (Woordvoerder VATUV) en Piet Gillard (Woordvoerder VATUV)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.