Oostende: Jetair schadelijk voor de gezondheid

weekend_nachtrust_verstoring_jetair_17sep16Een artikel van onze Oostendse vrienden WILOO. Website WILOO van zaterdag 17 september 2016: “Wat Jetairfly (TUI) op andere luchthavens (Antwerpen, Charleroi) niet mag doen, doet ze in Oostende, nachtvluchten boven woonwijken!

Afgelopen nacht waren er weer eens twee knallen (om 23u40 en 2u27 LT) in de slaapkamers van veel omwonenden. En dit tijdens een weekend, zie figuur.

Jetair nachtvluchten verknallen wel vaker de nachtrust en bijgevolg ook de gezondheid van velen. Het bedrijf zet daarbij niet altijd de modernste toestellen in, vaak zijn het ingehuurde oudere versies 737’s (G-RAJG, …)!

Burgerplatform zeer sceptisch over mogelijke overnemer VLM Airlines

burgerplatform-zeer-sceptisch-over-mogelijke-overnemer-vlm-airlinesHet recent opgerichte burgerplatform Vliegerplein in Deurne heeft weinig of geen vertrouwen in SHS Aviation, de enige overgebleven kandidaat-overnemer voor de failliete luchtvaartmaatschappij VLM. Het Laatste Nieuws van vrijdag 16 september 2016: “De curatoren gaan in zee met een partner die allesbehalve financieel solide kan worden genoemd”, zegt het platform, een samenwerkingsverband van een negental actiegroepen.

Vliegerplein zocht uit waar SHS Aviation vandaan komt. De oorsprong zou een financiële managementsvennootschap van twee jonge ondernemers uit Schilde zijn. “Die BVBA werd vier weken geleden omgevormd tot een NV, met een kapitaal van amper 65.000 euro en één aandeelhouder die 10.000 euro meebracht.”

De bestuurders van SHS Aviation zijn afkomstig uit Hongkong. De hele constructie is volgens Vliegerplein gehuld in dichte mist. “Welke Chinese investeringsmaatschappij achter de deal zit en of ze kapitaalkrachtig genoeg is om VLM te laten herstarten, weten we niet”, zeggen Piet De Roeck en Bert Leemans van Vliegerplein. Ze hopen dat de rechtbank van koophandel haar huiswerk fatsoenlijk doet vooraleer ze het licht voor SHS Aviation op groen zet. “We zijn zeer benieuwd naar het businessplan van de kandidaat-overnemer”, besluit Vliegerplein.” Lees ook het artikel in de Gazet van Deurne!

Overname VLM: één grote mist!

vliegerplein-uittrekselsEen bijdrage van Vliegerplein over VLM Airlines. Vliegerplein is een platform van burgers en verschillende actiegroepen dat streeft naar een optimaal gebruik van de site van de luchthaven van Deurne. Hier gaan we dan: “Vorige week maakten de curatoren van het failliete VLM bekend dat ze een principeakkoord met een Chinese overnemer “met voldoende financiële armslag” hadden gesloten. Dit blijkt alvast niet uit de officiële stukken, die wij konden inzien. De hele affaire hangt bovendien in een waas van dichte mist.
Hoe zit de constructie precies in elkaar? De curatoren tekenden een akkoord met de onlangs opgerichte SHS Antwerp Aviation, een NV met zetel in de Jan Van Rijswijcklaan in Antwerpen. Deze is op haar beurt een dochter van de nieuw opgerichte Nederlandse BV SHS Aviation, gevestigd in Hoofddorp. SHS Antwerp Aviation werd echter niet als nieuwe NV opgericht, maar ontstond uit de omvorming van een bestaande en ietwat obscure BVBA Dhont Management uit Schilde.

Wij zetten voor u de verschillende spelers op een rijtje:

1. Dhont Management BVBA:
deze wordt opgericht als financiële managementvennootschap in 2014 door 2 jonge ondernemers, de broers Emmanuel en Stefan Dhont uit Schilde. Het startkapitaal van 18.600 € wordt slechts gedeeltelijk volgestort en Emmanuel wordt benoemd als eerste zaakvoerder. De BVBA sluit haar eerste boekjaar af zonder noemenswaardige activiteiten en met een verlies van 3.909 € (geïnteresseerde lezers weten ondertussen hoe ze via de balanscentrale van de Nationale Bank de nodige jaarrekeningen kunnen inzien). Dan komt plots een verrassende wending: op de bijzondere algemene vergadering van 9 aug. jl. biedt Emmanuel Dhont zijn ontslag aan en verschijnt ene mevrouw Yeung Gillian uit Hongkong als zaakvoerder. Tevens wordt de maatschappelijke zetel verplaatst naar de Jan van Rijswijcklaan in Antwerpen (zie uittreksel hieronder). Wat de juiste relaties zijn tussen de broers Dhont en de Chinese mevrouw Yeung blijft voorlopig onduidelijk.

2. SHS Antwerp Aviation NV:
op 17 aug. jl. verschijnt mevrouw Yeung voor de notaris in Antwerpen om de BVBA Dhont Management om te vormen tot een NV met nieuwe naam SHS Antwerp Aviation (onze geïnteresseerde lezers kunnen een uittreksel uit de notariële akte inzien via de website van het Belgische Staatsblad http://www.ejustice.just.fgov.be/tsv/tsvn.htm ). Ook brengt zij een nieuwe aandeelhouder mee, met name SHS Aviation BV uit Nederland, die prompt ook 46.400 € stort om het kapitaal van de oude BVBA op te krikken tot 65.000 €. Tevens wordt het doel van de onderneming officieel gewijzigd: het vervoer van personen en vracht door de lucht en het uitvoeren van lijndiensten en charters… Als bestuurders worden, benevens mevrouw Yeung, nog een zekere heer Pang, ook woonachtig in Hongkong, benoemd.

3. SHS Aviation BV:
de nieuwe (meerderheids)aandeelhouder van Dhont Management – nu SHS Antwerp Aviation NV- werd opgericht op 25 april jl. als financiële holding met een startkapitaal van slechts 10.000 €. Bestuurder en alleen bevoegd is opnieuw onze mevrouw Yeung uit Hongkong (zie uittreksel Nederlandse KvK hieronder). Wel weten we nu tenminste haar geboortedatum: 6 april 1962.

Wat leert ons dit nu?
De curatoren gaan dus in zee met een partner, die in dit stadium allesbehalve als financieel solide kan bestempeld worden. Tenzij ze spijkerharde garanties hebben voor een nieuwe kapitaalinbreng, kan men bezwaarlijk verwachten van een NV met een kapitaal van slechts 65.000 €, geruggensteund door een aandeelhouder met slechts 10.000 € kapitaal, dat ze bij machte zou zijn om enkele miljoenen op tafel te leggen voor het armlastige VLM Airlines.

Bovendien is de hele constructie weinig transparant en blijft ze gehuld in dichte mist. Zo weten we vandaag niet welke Chinese investeringsmaatschappij achter de hele deal zit, noch of ze kapitaalkrachtig genoeg is om een werkelijke doorstart van VLM te realiseren. Hopelijk doet de Antwerpse rechtbank van Koophandel haar huiswerk beter, alvorens ze eventueel haar groen licht geeft voor de definitieve overname.”

Vijftig jobs bij failliete VLM Airlines

vijftig-jobs-bij-failliete-vlm-airlinesHet failliete VLM heeft een overnemer: een Chinese investeringsgroep. Die hoopt na alle administratieve verplichtingen de komende maanden opnieuw op te starten vanuit Deurne met een vijftigtal werknemers.

De Redactie van vrijdag 9 september 2016: “In een eerste fase zal vanuit Deurne opnieuw naar een aantal regionale bestemmingen en Europese hoofdsteden worden gevlogen. Sommige steden zijn zakelijke bestemmingen, andere routes zullen zowel de zaken- als de toeristische markt bedienen.

Chinese investeringsgroep

Via een Nederlandse tussenpersoon kwam de Chinese investeringsgroep in contact kwam met de curatoren. VLM Airlines werd in juni van dit jaar failliet verklaard.

De Nederlandse tussenpersoon waarvan sprake, was in het verleden al betrokken bij luchtvaartprojecten in Nederland en Frankrijk, evenwel zonder veel succes. De man verscheen zes jaar geleden al eens op het toneel in Antwerpen toen hij als bemiddelaar optrad voor de overname van de Antwerpse Opel-fabriek door een Chinese investeringsgroep. Dat plan werd uiteindelijk afgeblazen.

In Nederland is de man nogal omstreden, onder meer wegens zijn mogelijke betrokkenheid bij een afpersingszaak. De man zat in 2004 zestien dagen in voorhechtenis op verdenking van bedreiging en afpersing, maar hij is daarvoor nooit veroordeeld. In 2011 claimde hij een schadevergoeding van miljoenen euro’s bij de staat.”

VLM komt in Nederlandse handen

Vizion Air krijgt VLM-fokker erbijVLM komt in Nederlandse handen… SHS Aviation uit Hoofddorp neemt de failliete regiovlieger over. Het betekent de terugkeer in de luchtvaart van Harm Prins. Prins was begin 2000 onder meer betrokken bij de luchtvaartactiviteiten van Erik de Vlieger, die na de overname van Air Holland in 2003 uitmonden in chartermaatschappij Holland Exel, waarin Prins een belang van 15 procent had.

Het Parool van vrijdag 9 september 2016: “Toen die maatschappij in 2005 omviel, liet hij weten nooit meer iets met luchtvaart te maken te willen hebben. Twaalf jaar later is Prins (45) de drijvende kracht achter het onlangs opgerichte SHS Aviation, dat met Chinees geld de failliete Vlaamse Luchtvaart Maatschappij (VLM) overneemt.

Vrijdag bevestigden de curatoren van VLM een principe-akkoord met SHS te hebben bereikt. Een bod van het Amsterdamse taxibedrijf Tinker op VLM is daarmee van de baan.

Regiovlieger
De regiovlieger, die ondermeer tussen Schiphol, Rotterdam en London City pendelde, ging afgelopen juni over de kop. 160 medewerkers verloren daardoor hun baan. Tot 2014 was de maatschappij eigendom van Air France-KLM.

SHS wil nu met vijftig mensen en zes Fokkers 50 vluchten naar regionale bestemmingen en Europese hoofdsteden uitvoeren vanaf luchthaven Deurne bij Antwerpen. SHS denkt daabij nog na of de naam VLM wordt gehandhaafd. (…)

Holland Exel
Prins werd lang achtervolgd door het faillissement van Holland Exel. De ondernemingskamer oordeelde later dat er sprake was van wanbeheer bij het bedrijf en de bedrijfsleiding onvoldoende gekwalificeerd was om een luchtvaartmaatschappij te leiden.

Bij de overname van VLM hebben de Nederlandse curatoren van Exel de Belgische curatoren van VLM laten weten dat Prins geen schuld heeft aan het faillissement van Holland Exel. Ook werd Prins – en De Vlieger – jarenlang in verband gebracht met een vermeende afpersingszaak in de Amsterdamse horeca waarvan de twee uiteindelijk werden vrijgesproken.” Faillissement en afpersingszaak: ’t zal een mooi boeltje worden bij VLMbis…

Cameraschild voor de luchthaven van Deurne?

surveillance-147831_640Aan de Brusselse luchthaven wordt de fysieke bewaking door leger en politie afgebouwd en vervangen door een rist aan camera’s om alle nummerplaten te controleren, een zogeheten cameraschild. Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambononderzoekt of de regionale luchthavens van Deurne, Oostende en Charleroi ook gebaat zijn met een cameraschild dat de toegangswegen bewaakt. Dat meldt het kabinet van minister Jambon.

De Standaard van donderdag 18 augustus 2016: “Het schild moet geseinde nummerplaten melden, waarop dan een snelleresponsteam kan reageren. Een dergelijk cameraschild zal ‘eerstdaags’ in werking treden voor de luchthaven van Zaventem. Dat past binnen het nieuwe veiligheidsconcept van de luchthaven dat op een slimme manier technologie wil gebruiken om discrete controle uit te voeren.

Naarmate er meer technologische hulp bijkomt, zal de verhoogde capaciteit van politie en soldaten afgebouwd kunnen worden. Er zullen wel nog steeds controles zijn aan de oprit van de luchthaven op willekeurige momenten.Minister Jambon zal nu dus ook onderzoeken of zo’n cameraschild nut heeft voor de regionale luchthavens.

‘Het hangt af van de verschillende toegangswegen, en of dezelfde controle niet al op een andere manier wordt uitgevoerd’, zegt woordvoerder Olivier Van Raemdonck.”

Kaas en wijnavond op woensdag 10 augustus 2016

Kaas en wijnavondVATUV, de Verenigde Actiegroepen Tegen Uitbreiding van het Vliegveld te Deurne, nodigt u van harte uit op de jaarlijkse Kaas- en wijnavond op woensdag 10 augustus 2016.

Gezellig en lekker samenzijn met een drankje en een hapje. Een gelegenheid om bij te praten, herinneringen op te halen en nieuwe plannen te smeden.

Praktisch
Datum: woensdag 12 augustus 2015. Start om 19u30.

Vatuv logo kleinLocatie: Hofstadestraat 87, 2600 Berchem. Contact: Eric Soenen Telefoon 03 321 20 67 E-mail : eric.soenen@skynet.be.
Geef een seintje als je langskomt!

Van harte welkom!

Met vriendelijke VATUV-groeten!

Welkom aan boord. We hebben mee uw ticket betaald

Overname van een artikel uit de Wereld Morgen. Lees leesplezier! “De regen drijft vakantiegangers naar het zonnige zuiden. Lagekosten-luchtvaartbedrijven als Vueling, Easyjet, Germanwings en Ryanair verwachten een topzomer. Waarom hun tickets zo goedkoop zijn? Omdat iemand anders ze voor u betaalt. Wie? Uzelf met uw belastinggeld en het personeel dat u aan boord bedient. Voormalige Ryanair-stewardess Sofia Lichani schreef er een boek over.

Sofia Lichani is allesbehalve een sociaal bewuste activiste wanneer ze in 2011 gaat solliciteren bij Ryanair. De Ierse luchtvaartmaatschappij is de grootste groeier op de markt en werft voortdurend aan. Haar opleiding als verpleegster, een eerste baan in de sector en een tweede als au pair bevallen haar niet. Sofia sukkelt van het ene in het andere baantje, vindt geen vast werk en wil iets anders wagen. De glamour van een bestaan als luchtvaartstewardess trekt haar wel aan en ze waagt de stap.

“Dank u dat u mijn boek hebt gekozen”

Welkom aan boordEen aanwerving bij het prestigieuze Air France zit er niet in. Dan maar de gok wagen bij een van de vele ‘lowcost-carriers’ zoals de goedkope luchtvaartbedrijven worden genoemd. Keuze genoeg, er zijn er 27 in Europa. Ryanair is daarvan met stip de allergrootste en bovendien de grootste groeier. Sofia werkte er vijf jaar. Dit is haar verhaal.

“Beste passagiers, mijn naam is Sofie Lichani. Ik heet u ‘welkom aan boord’. Dank u dat u mijn boek hebt gekozen als vakantieliteratuur. U hoeft geen supplementen te betalen terwijl u leest. Ik bied u een reis aan achter de schermen van Ryanair. Ik wens u alvast een aangename leeservaring in mijn gezelschap.”

Aangeworven worden door Ryanair gaat verbazend vlot, een interview van vijf minuten volstaat om een beslissing te krijgen. Sofia kan het bijna niet geloven en is wildenthousiast. Daarna zinkt beetje bij beetje de waarheid in.

Of ze 1400 pond (1800 euro) heeft om de vijf weken opleiding te betalen? Daar komen de eigen kosten bij om vijf weken lang in Londen te verblijven. Het komt er op neer dat ze ongeveer 4000 Britse pond nodig heeft om de opleiding te volgen, zonder garantie op effectieve aanwerving, kosten die bij alle grote luchtvaartmaatschappijen door de werkgever worden gedragen.

Een droomjob! (?)

Eenmaal die klip overwonnen mag ze haar droomjob starten. Eerst wel zelf haar uniform kopen bij de enige leverancier Ryanair en betalen voor de veiligheidspas om de luchthaven op te mogen. De eerste drie maanden zijn stage die niet wordt betaald, alleen een kleine onkostenvergoeding. Je gaat verplicht wonen in een van de ‘basissen’ die Ryanair voor je uitpikt. Verhuizen en woonst huren, daar zorg je zelf voor.

Sofia begint op luchthaven Stansted, een regionale luchthaven op ongeveer 45 kilometer van Londen. Nog een reden waarom Ryanair zo ‘goedkoop’ is. Op de website koop je een ticket naar ‘Londen’, ‘Brussel’, ‘Barcelona’, ‘Rome’, ‘Milaan’. In werkelijkheid kom je in kleine luchthavens zoals Charleroi terecht, ‘Brussels-South’. Sofia kan na enkele maanden in Stansted naar Frankrijk, meer bepaald naar Marseille. De regionale luchthaven Marignane ligt op 25 kilometer van Marseille.

Kleine luchthavens

Ierse Ryanair-baas Michael O’Leary onderhandelt keihard met kleine luchthavens. Dat kan hij blijkbaar goed. Op die regionale luchthavens betaalt hij minder (of helemaal geen) luchthaventaks, de vergoeding die elk luchtvaartbedrijf betaalt voor het gebruik van de infrastructuur, de pistes, de verkeerscontrole, de gebouwen, de bagagesorteerders. Die infrastructuur is door de lokale overheden gebouwd, niet door de privésector.

Sinds kort vliegt Ryanair ook vanuit grotere luchthavens zoals Brussel. Die zijn – vooral ten gevolge van de concurrentie van Ryanair zelf – stukken goedkoper geworden. Bovendien raakt Charleroi ook verzadigd, omwille van de grote toename van… u hebt het al begrepen.

Het grondpersoneel op die luchthavens die voor de inscheping/ontscheping instaat, de bagagisten, de technici, het check-in-personeel moeten uiteraard ook een opleiding volgen. Die wordt georganiseerd én betaald door de lokale overheden, in Charleroi is dat het Waalse Gewest. “Het is dat of we vertrekken.”

Ryanair werd voor die praktijken al veroordeeld, wegens concurrentievervalsing en verdoken overheidssubsidiëring, maar rekt de procedures al jaren. Het juridisch weerwerk van de eigen advocaten is zowat het enige waar O’Leary kosten noch moeite voor spaart (dat en zijn piloten, vliegtuigen zijn dure spullen, die moeten wel heel blijven).

Van A naar B en terug, that’s it

Ryanair spaart ook heel wat kosten omdat de maatschappij enkel korte- en middellange afstandsvluchten aanbiedt. Toestellen en bemanning overnachten nooit – onvoorziene omstandigheden uitgezonderd – op een andere dan de eigen thuisbasis.

Elk toestel doet minstens twee heen- en terugvluchten per dag. Bovendien heeft het bedrijf maar één vliegtuigtype, Boeing 737, tweemotorig werkpaard en meest verkochte passagierstoestel ter wereld. Ryanair heeft ook geen aansluitende vluchten, alleen A naar B, dus geen problemen met gemiste aansluitingen. Elk defect toestel kan direct worden vervangen op elke lijn.

Lowcost personeel

Stewards en stewardessen kregen in Sofia Lichani’s tijd (2011-2015) 400 pond maandloon als beginner. Aanvankelijk werken ze trouwens niet voor Ryanair, maar voor Crewlink. Dat is zogenaamd een bedrijf dat luchtvaartpersoneel ‘verhuurt’. Bovenop het grootste deel van het loon komt van de productiviteitspremie voor de effectief gevlogen vluchturen.

Tijdens dat eerste jaar bij Crewlink kan je op staande voet worden ontslagen zonder één dag vooropzeg, zonder motivatie van je ‘werkgever’ Crewlink. Het loon van de vorige maand wordt pas betaald na de tiende dag van de volgende maand (elf of twaalf dagen later als het weekenddagen zijn). Je veiligheidsbadge verliezen betekent zelf alles regelen om een nieuwe te verkrijgen, ondertussen mag je de luchthaven niet op en kan je dus ook niet werken.

Het arbeidscontract is Iers. Zelf al werkt Sofia zowat haar hele loopbaan vanuit de basis Marseille, zij kan alleen de regels van het Iers arbeidsrecht laten gelden en die zijn zéér liberaal. Vakbondsvertegenwoordiging is onbestaande. Op dat loon draagt ze nauwelijks sociale lasten af, een pensioenregeling is onbestaande (Ryanair heeft nog geen gepensioneerde werknemers, tenzij piloten, maar die worden wél goed betaald, zie hierboven waarom).

Het wordt er niet beter op. Ryanair dringt zijn ‘sociaal model’ op aan de volledige sector en wordt de nieuwe norm, ook bij de grote bedrijven als Air France, Lufthansa, British Airways…

Betaalde en niet-betaalde uren

Dat van die effectief gevlogen uren mag je letterlijk nemen, ondervindt Sofia snel. Het anderhalf uur voor de eerste vlucht ’s morgens of ’s namiddags, het nakijken van het dagschema met de collega’s, het toestel controleren, de keukens, de WC’s aan boord, het nakijken van de inventaris van verkoopproducten zijn geen werkuren. Vertragingen zijn geen werkuren. De teller start op het ogenblik dat het toestel vertrekt op de startbaan en stop bij de landing op de bestemming.

Ontscheping van de passagiers, reinigen van de cabine, voorbereiden van ontscheping en inscheping zijn evenmin getelde uren. Die inscheping is bovendien behoorlijk stresserend voor het personeel. Ryanair doet niet aan zetelreservering (tenzij je extra betaalt – maar zelfs dan is het niet gegarandeerd), wat bij elke vlucht tot duwen en trekken leidt. Dat moet snel worden opgelost want vertraging betekent onbetaalde uren.

Het echte werk begint

Het echte ‘werk’ start aan boord zodra de boordcommandant toelaat dat de passagiers de veiligheidsgordel mogen losmaken. Daarna begint het pas goed. Verkopen, verkopen is de boodschap, alles volgens minutieus uitgetikte en van buiten geleerde schema’s, het kleine percentage van de verkoopwinst is immers essentieel om aan een totaalloon van ongeveer 1200-1500 euro te geraken.

Berekenen van de kassa van de verkoop en updaten van de beschikbare inventaris na elke vlucht is al evenmin betaalde werktijd. Klopt de kassa niet, dan leg je zelf bij en mag je hopen dat het verschil wordt uitgeklaard en dat je je geld misschien terugkrijgt, ooit.

Het uniform was en repareer je zelf op eigen kosten. Een nieuw uniform koop je alleen bij Ryanair, is van slechte kwaliteit en in slechts twee maten, maar betaal je toch duur. Ook aanpassen doe je zelf. Je moet er immers piekfijn uitzien voor de passagiers. Dat helpt immers bij de verkoop aan boord. En altijd glimlachten, tot je kaken in een kramp staan.

Van juwelen tot pizza’s

Zowat alles wordt verkocht aan boord. Van kraslotjes over modelvliegtuigen tot parfums, sigaretten, juwelen, sterke drank, naast voorverpakte broodjes, warme dranken, pizza’s uit de microgolf.

Gesterkt door hun goedkoop ticket denken blijkbaar heel wat passagiers dat er wel wat afkan van de eigen beurs. Het gemiddelde ‘productieniveau’ van verkoop niet halen betekent voor de bemanning niet alleen minder premie maar zelfs boetes. Te dikwijls na elkaar het gemiddelde van de eigen basis niet halen leidt tot een sanctie of tot een verhoor op het hoofdkantoor in Dublin.

Die reis naar Dublin doe je op een van de klapzitjes in de keukens van het toestel of op de derde stoel in de cockpit. Je terugvlucht missen betekent overnachten op eigen kosten. Een te vlot verkopende bemanning is ondertussen niet geliefd bij de collega’s, want dat haalt het gemiddelde omhoog…

Een ongeval aan boord – uitschuiven op de trap in de regen is een topper – , daar draai je zelf voor op. Niet werken met verstuikte voet en je krijgt alleen nog het basisloon van 400 pond uitbetaald. Je ‘vliegt’ immers niet, zie je contract. Je voet verstuiken thuis is brute pech, dan krijg je helemaal niets.

Ryanair werkt alleen met de eigen uitschuifbare trappen van het toestel, dat bespaart kosten. Die zijn smal en allesbehalve comfortabel, zeker voor oudere passagiers. Als passagiers vallen, draaien ze er zelf voor op. In het goedkope ticket van Ryanair is geen medische opvang voorzien voor ongevallen aan boord.

“Watch out for the mystery passenger”

De stress wordt bewust hoog gehouden. Op elke vlucht kan er een ‘mystery passenger’ zitten, een personeelslid van een andere basis dat de prestaties van de collega’s controleert. Wie er een paar jaren dienst op heeft, wordt er toe ‘uitgenodigd’ het bij anderen te doen. Te gunstige rapporten indienen is echter riskant, want ook de controleur wordt gecontroleerd.

Sofia Lichani heeft een vlot leesbaar boek geschreven, samen met journalist Thomas Rabino. Het is geen permanente klaagzang, prettige anekdotes passeren de revue en de wantoestanden worden bijna lukraak vermeld als een fait divers.

De gelatenheid van het personeel over het gebrek aan sociale rechten leidt af en toe tot wrange humor onder de collega’s. Soms is het boek wel nogal anekdotisch. Dit is geen gedreven, doordacht sociaal pleidooi. Het leest bijna als een… wel ja, als een ontspannend romannetje uit een boekenstand op de luchthaven. Het maakt haar verhaal echter zeer geloofwaardig. Dit is geen opdringerig verhaal.

De paradox van Ryanair

Sofia Lichani schrijft niet belerend of vermanend, Ze laat de lezer zelf zijn/haar conclusies trekken. Ze besluit haar boek met de Ryanair-paradox: dit is een bedrijf dat pretendeert het reizen per vliegtuig te democratiseren, maar doet dat met massale overheidssubsidies (d.w.z. met uw belastinggeld) en zwaar onderbetaald en overwerkt personeel, waarmee ze de concurrentie op de knieën dwingt en ook hen verplicht tot dezelfde praktijken. Ryanair zelf noemt dat zijn ‘sociale missie’…

Moraal van het verhaal: vlieg beter niet – of vlieg helemaal niet – met dit soort ‘wanbedrijven’. Als het niet anders kan of als je echt wel die goedkope tickets wil, wees dan tenminste elementair beleefd met het personeel. Volg hun instructies zonder morren op. Val hen niet voortdurend lastig voor kleine prutsen.

Vergeet vooral niet, zij betalen met hun lowcostloon en hun slechte werkomstandigheden een deel van jouw ticket.

Sofia’s verhaal gaat over het kabinepersoneel. Hetzelfde geldt echter ook voor al het grondpersoneel op de luchthavens. Nog een kleine suggestie. Dring uw vrolijke vakantiejolijt niet op. Voor hen is het een gewone werkdag, zij werken elke dag voor mensen als u. Dat doen ze zo goed mogelijk. Respecteer dat.

Lode Vanoost werkte van 1976 tot 1984 op de luchthaven van Zaventem bij Sabena als kuiser van de toestellen, vorkliftbestuurder in de vrachtafdeling, chauffeur catering en als werkverdeler van het niet-technisch grondpersoneel.

Sofia Lichani avec Thomas Rabino. Bienvenue à Bord – Témoignage. Arènes  , Paris, 2015, 277 pp. ISBN 978-2-35204-463-5 

Interview met Sofia Lichani op France3, 17 oktober 2015 (Franstalig):

Nederlands taxibedrijf wil VLM overnemen

VLM Airlines vindt (creatieve) financiële oplossingDe Nederlandse website melden dat luchthaventaxidienst Tinker het failliete VLM Airlines wil overnemen. Volgens de curator zijn er nog meer kandidaat-overnemers. Gazet van Antwerpen van vrijdag 22 juli 2016: “VLM Airlines ging vorige maand failliet. Nu is er weer hoop voor het bedrijf. “Wij willen VLM Airlines overnemen, met een derde van het personeel”, zegt Gerben Abbink, algemeen directeur van Tinker. De Nederlandse transportfirma brengt klanten met de taxi of de shuttlebus van aan hun voordeur naar een luchthaven.

“We zijn drie jaar geleden in Nederland begonnen, maar intussen zijn we in bijna heel Europa en ook in België aanwezig”, zegt Gerben Abbink. “We verhuren aparte zitplaatsen in onze taxi’s en shuttlebussen, waardoor we goedkoper zijn dan een gewoon taxibedrijf. Intussen hebben we 78 werknemers in dienst, onder wie veel wiskundigen die onze prijzenpolitiek vastleggen. Voor onze chauffeurs doen we een beroep op andere bedrijven.”

Tinker heeft geen ervaring met de luchthavensector. “Maar ze vormt wel een aanvulling op onze activiteiten”, zegt Gerben Abbink. “Onze klanten leggen gemiddeld zeventig tot tachtig kilometer per rit af met onze taxi of shuttlebus. Maar soms doen ze ook langere ritten, zoals van Brussel naar Düsseldorf of van Milaan naar München. Die afstanden zijn met een vliegtuig vaak goedkoper dan met een taxi.”

Onthouden: goedkopen dan een taxi én het bedrijf heeft geen ervaring met de luchthavensector… Benieuwd of het lukt…

Rijke Vlamingen landen als eerste toeristen op Sint-Helena

Rijke Vlamingen landen als eerste toeristenThe Aviation Factory heeft voor het eerst toeristen per zakenjet naar Sint Helena gevlogen. Voorlopig landen er echter geen lijndiensten op de gloednieuwe luchthaven van het Britse Sint-Helena. Gazet van Antwerpen van dinsdag 19 juli 2016: “Het op Deurne gevestigde The Aviation Factory regelde alles voor deze drie – ongetwijfeld steenrij­ke – toeristen. The Avia­tion Factory organiseert als makelaar ‘luchtvervoer op maat’, gaande van bijvoorbeeld een Boeing voor voetbalsupporters, toestellen voor het Europees Parlement tot chique zakenjets voor discrete reizigers. (…)

Krachttoer

“Wij slaagden er nu in om de eerste commerciële vlucht met drie passagiers naar Sint-Helena te organiseren.” Drie ‘anonieme’ Vlamingen – een jong echtpaar en een bevriende man, blijkt uit een filmpje – maakten een “Afrikatrip”. Die bracht hen in Lomé, de hoofdstad van Togo. “Vandaar zijn ze met een Zuid-Afrikaanse Bombardier Challenger 300, een zakenjet voor 8 personen, opgestegen naar Sint-Helena. Een vlucht van vier uur. De volgende dag bracht hetzelfde toestel hen van Sint-Helena naar Ouagadougou (Burkina Faso).”

“Omdat de omstandigheden op Sint-Helena zo speciaal zijn, hadden we twee captains ingehuurd, die onlangs al met zo’n toestel op Sint-Helena geland zijn.” Hoeveel het snoepreisje heeft gekost, blijft geheim.” Voor de happy few dus en dat met belastinggeld…